CAOIDH ÀITE
Bha an oidhche sàmhach bha 'n oidhche reòite
Bruidhinn ri chèile cridheachan brèoit
Am bata ri feitheamh, air acair Loch Ròig
Dh' America 's i ri seòladh
Caoidh àite, bha caoidh àite
Le sùil air fairg' is cùl ri tìr
Sàmhchair labhairt briathrean fìor
Pian is àmhghar anns gach sgìr
Am fearann - sgaradh leòinte
Am fearann - sgaradh leòinte
Gu bàta 'n dòchais le ceumannan mall
Smachd ar soarsa air a chall
Fad-fhulangas, cianalas, bhos agus thall
A' Measgadh sa mhadainn bhraonaich
Caoidh àite, bha caoidh àite
Le sùil air fairg' is cùl ri tìr
Sàmhchair labhairt briathrean fìor
Pian is àmhghar anns gach sgìr
Am fearann - sgaradh leòinte
Am fearann - sgaradh leòinte
Fàgail àit' an gràidh
Air am fuadach null thar sail
Salm CXX1 (1)
Mo shùilean togam suas a chum
Nam beann on tig mo neart
LAMENT FOR THE LAND
The night was still the night was cold
Talking to each other with frail hearts
The ship is anchored on Loch Roag
Preparing to sail to America
There was weeping for the place
As we turned to ocean, leaving land
Silence reflecting words of truth
Pain and anger throughout the district
The Land, with painful separation.
To the ship of hope with slow steps
Control of our freedom now lost
Long suffering, sadness, everywhere,
Mixed in the morning mist.
Leaving their beloved land
Evicted across the ocean
(Psalm 121 Verse 1)
I to the hills will lift mine eyes,
From whence doth come mine aid